Τετάρτη 15 Απριλίου 2015

Δεν


 Όχι ιαμβικός, όχι δεκαπεντασύλλαβος
μα δε ξέρω και κάποιον άλλο.
Αν μου ζητήσεις να τον ονομάσω θα  σου πω τα ίδια,
όχι γιατί δε με ενδιαφέρει να ψάξει αλλά γιατί δεν ξέρω.

Τι κάνεις όταν σου τελειώνει ο καφές;
Φτιάχνεις άλλον και κάνεις πιο σίγουρη τη ταχυκαρδία
ή ελπίζεις να μη θέλεις άλλο.
Αλλά είναι πουτάνα η όρεξη και κάτι κάνει λάθος.

Πασχίζω να τελειώσω το βιβλίο
και ως εκ τούτου να αρχίσω να ζω,
αλλά δε θέλω, η πραγματικότητα πνίγει
κι έτσι αργώ, αν θες το λές και αναβάλλω...

Τον καφέ

Το βιβλίο

Τη πραγματικότητα

Τη ζωή

Θιγμένη

Μου είπε μια φορά κάποιος ένα ανέκδοτο.
Και δε γέλασα.
Γέλασαν όλοι οι υπόλοιποι. 
"Γιατί δε γελάς ρε;" μου είπε ο. 
"Γιατί δε θέλω.", του απάντησα θιγμένη.
Σόνι και καλά δηλαδή; 
Και να το ακούσω 
Και να γελάσω,
αυτό το με το ζόρι μου τη δίνει.
"Γέλα ρε μαλάκα, τι κοιτάς, τώρα είναι που γελάμε."
"Είσαι καθυστερυμένος ",
έσκυψα κεφάλι και ζαλίστηκα,
αν δε μπορώ να σκύψω ούτε το κεφάλι με την ησυχία μου, να το χέσω.
Όχι το κεφάλι. Το σόνι, το καλά θα το αφήσω.
Την επόμενη